O ιστορικός, γραμματέας των ΑΣΚΙ και συνεργάτης των εκδόσεων Θεμέλιο Βαγγέλης Καραμανωλάκης έγραψε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για το Θόδωρο Μαλικιώση :

«Η απώλεια του δεν σηματοδοτεί μόνο το τέλος μιας ολόκληρης περιόδου του ιστορικού εκδοτικού οίκου Θεμέλιο. Σηματοδοτεί το τέλος μιας μορφής εκδότη, ενός εκδότη που βγήκε μέσα από τη ρημαγμένη Ελλάδα της δεκαετίας του ’50, ενός ανθρώπου που στράφηκε στο έντυπο από την προσωπική χαρά της ανάγνωσης αλλά και την ανάγκη να κατανοήσει τον κόσμο. Ενός εκδότη που υπηρέτησε με πείσμα τις δυο μεγάλες του αγάπες: το βιβλίο και την Αριστερά, και λειτούργησε ως ένας μεταφορέας γνώσης, διαπαιδαγωγώντας γενιές παλαιότερων και νέων αναγνωστών.

Στο πλευρό του Μίμη Δεσποτίδη πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Θεμέλιου το 1963. Τα επόμενα χρόνια αφιέρωσε όλες του τις δυνάμεις στον εκδοτικό οίκο, συνδημιουργώντας έναν από τους πιο σημαντικούς αριστερούς πυλώνες αυτού που ονομάστηκε πολιτιστική άνοιξη της δεκαετίας του ’60. Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου σηματοδότησε το τέλος αυτής της άνοιξης: το Θεμέλιο έκλεισε και τα βιβλία του κατασχέθηκαν.

Από τους δυο εκδότες, ο Δεσποτίδης διέφυγε στη Γαλλία, ενώ ο Θόδωρος Μαλικιώσης βρέθηκε στην εξορία. Μετά την πτώση της χούντας το Θεμέλιο ξανάνοιξε σε μια νέα συγκυρία και με νέες πραγματικότητες, καθώς και οι δύο συνεργάτες είχαν πλέον, μετά τη διάσπαση του 1968, ενταχθεί στο ΚΚΕ εσωτερικού. Τα επόμενα χρόνια, ύστερα και από τον θάνατο του Δεσποτίδη το 1981, ο Μαλικιώσης συνέχισε με όλες του τις δυνάμεις και ανανέωσε τη λαμπρή παράδοση που είχε συνδημιουργήσει, σε μια πολύ δύσκολη, πλέον, εποχή. Παράλληλα ακολούθησε τις διαδρομές της ανανεωτικής Αριστεράς στις διαδοχικές μεταπολιτευτικές εκδοχές της και παρέμεινε ενεργό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και τον θάνατό του.

Ο Μαλικιώσης ταύτισε τη ζωή του με τις εκδόσεις, επένδυσε όλο του το πνευματικό κεφάλαιο στην ιδέα μιας μορφωτικής πολιτιστικής παρέμβασης. Το Θεμέλιο συγκέντρωσε έναν εντυπωσιακό αριθμό σημαντικών συνεργατών, συγγραφέων, μεταφραστών, επιμελητών, γραφιστών, οι οποίοι εργάστηκαν για την έκδοση καλών και προσιτών οικονομικά βιβλίων.

Σειρές, όπως η Ελληνική Πεζογραφία-Ποίηση, η Ξένη Πεζογραφία, η Μαρξιστική Σκέψη, η Σύγχρονη Σκέψη, η Ιστορική Βιβλιοθήκη, πολύ πρόσφατα η σειρά της Μεταπολίτευσης, φιλοξένησαν εκατοντάδες τίτλους. Η αποτίμηση των βιβλίων που εκδόθηκαν από το Θεμέλιο όλα τα προηγούμενα χρόνια είναι εντυπωσιακή, μια κιβωτός γνώσης που παρήχθη στην Ελλάδα ή μεταφέρθηκε από το εξωτερικό.

Ο Μαλικιώσης πίστεψε σε έναν πολιτισμό του βιβλίου. Όχι απλώς ως μια εκδοτική επιχείρηση, αλλά ως έναν χώρο διαλόγου, προβληματισμού και επαφής με τα γράμματα και τις τέχνες. Σε αυτή την κατεύθυνση το βιβλιοπωλείο των εκδόσεων, ήδη από τα προδικτατορικά χρόνια ως «Λέσχη του Βιβλίου» διαδραμάτισε έναν κρίσιμο ρόλο. Λειτούργησε πρωτοποριακά, οργανώνοντας εκδηλώσεις και βιβλιοπαρουσιάσεις με σκοπό την επαφή του αναγνωστικού κοινού με τους δημιουργούς».