Ο μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος, που αποκάλυψε τη συνομιλία μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού ομόλογού του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ανήκει στη CIA και είχε μετατεθεί στον Λευκό Οίκο, γράφουν σήμερα οι New York Times.

Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, που βασίζεται σε τρεις πηγές οι οποίες γνωρίζουν την ταυτότητά του, πρόκειται για έναν άνδρα που κατόπιν επέστρεψε στην υπηρεσία του, στους κόλπους της CIA. Η αναφορά του, που έχει ημερομηνία 12 Αυγούστου και το περιεχόμενο της οποίας δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, υποδεικνύει κυρίως ότι έχει εκπαίδευση αναλυτή, γνωρίζει λεπτομερώς την πολιτική των ΗΠΑ για την Ευρώπη κι έχει μια «καλή αντίληψη» της πολιτικής στην Ουκρανία, σημειώνουν οι NYT. Το μέλος των υπηρεσιών πληροφοριών υπογραμμίζει επίσης ότι δεν υπήρξε αυτήκοος μάρτυρας της τηλεφωνικής συνδιάλεξης και ενημερώθηκε για αυτήν στο πλαίσιο των «τακτικών δια-υπηρεσιακών σχέσεων». Ο Άντριου Μπάκατζ, ένας από τους δικηγόρους του μάρτυρα, αρνήθηκε να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες. Σε σημείωμά του ο διευθυντής της εφημερίδας Ντιν Μπακέτ εκφράζει τις ανησυχίες και τον προβληματισμό του για την απόφαση του Λευκού Οίκου να αποκαλύψει την ταυτότητα του μάρτυρα και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτή όχι μόνο στις σχέσεις της εκτελεστικής εξουσίας με τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας, αλλά και στην ίδια την κοινωνία, για να μην αναφερθούμε καν στην άμυνα και της ασφάλεια των ΗΠΑ. Στο ίδιο θέμα η εφημερίδα δημοσιεύει ρεπορτάζ για τις απειλές που διατύπωσε ο Τραμπ σε συγκέντρωση διπλωματών έναντι των κατασκόπων λέγοντας: Ξέρετε τι κάναμε παλιά με τους κατασκόπους που έλεγαν ψέματα; Η φράση αυτή μπορεί να ερμηνευτεί και ως μια προσπάθεια του Τραμπ να υποσκάψει την αξιοπιστία του μάρτυρα και να τον παρουσιάσει ως πράκτορα ξένης δύναμης και εχθρό του λαού. Στο ίδιο θέμα η εφημερίδα αποκαλύπτει πως ο Λευκός Οίκος προσπάθησε να κρύψει χαρακτηρίζοντας ως απόρρητα όλα τα έγγραφα που αφορούσαν τις συνομιλίες του προέδρου Τραμπ.

Στο μεταναστευτικό ζήτημα που ήταν ένα από τα κεντρικά θέματα τόσο της προεκλογικής του εκστρατείας, όσο και της διακυβέρνησής του τα τελευταία τρία χρόνια, ο Τραμπ μείωσε σε 18.000 από 30.000τον αριθμό των μεταναστών που μπορούν να εισέλθουν στις ΗΠΑ το 2020, τη στιγμή που φέτος καταγράφηκε ο μικρότερος αριθμός εισερχομένων από το 2008.

Ανταποκρίσεις από την Μέση Ανατολή δημοσιεύει η εφημερίδα, χαρακτηρίζοντας ως εντυπωσιακή την επιστροφή του Νετανιάχου, ο οποίος αν και χαμένος των εκλογών, έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, γεγονός που αποδεικνύει πως η πολιτική του σταδιοδρομία μάλλον έχει μέλλον. Στην γειτονική Αίγυπτο, επισημαίνει η εφημερίδα, έχουν ξεκινήσει διαδηλώσεις νέων ανθρώπων που ζητούν την αποχώρηση του προέδρου Σίσι από τη θέση του, εγείροντας έτσι μια σειρά ζητημάτων που αφορούν στην ασφάλεια τόσο της ίδιας της χώρας, όσο και της ευρύτερης περιοχής.

Ενδιαφέρον όμως έχει και το πρωτοσέλιδο της Washington Post, η οποία αφού αναδεικνύει τα ίδια θέματα, περίπου, με τους ΝΥΤ, έχει ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ για “τα άλλα ουκρανικά προβλήματα” του προέδρου Τραμπ και συγκεκριμένα εκείνα των εταιρειών του που δραστηριοποιούνται στην Ουκρανία. Στο διεθνή χώρο η εφημερίδα εστιάζει την προσοχή της σε δύο “καυτά” για τις ΗΠΑ ζητήματα: στο ζήτημα των σχέσεων με το Ιράν και στον εμπορικό πόλεμο με την Κίνα. Ως προς το πρώτο αναφέρει πως το Πεντάγωνο έχει αρχίσει την εναέρια επιτήρηση της Σαουδικής Αραβίας μετά τις επιθέσεις που δέχτηκαν οι πετρελαϊκές της εγκαταστάσεις από μη επανδρωμένα αεροσκάφη, κλιμακώνοντας έτσι την ένταση. Αναφορικά με τον εμπορικό πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, η εφημερίδα φιλοξενεί δηλώσεις ανώτατου κινέζου αξιωματούχου, ο οποίος επιμένει πως “οι ΗΠΑ δεν μπορούν να φέρονται στην Κίνα, όπως φερόταν απέναντι στην Σοβιετική Ένωση”.

H Wall Street Journal στο πάνω μέρος του πρωτοσέλιδού της δημοσιεύει όλα τα σχετικά με την υπόθεση του τηλεφωνήματος Τραμπ στον Ζελένσκι και τις επιπτώσεις της στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ. Στο κάτω μέρος όμως δημοσιεύει ένα ρεπορτάζ σύμφωνα με το οποίο οι μεγάλοι τραπεζικοί οργανισμοί των ΗΠΑ κυριαρχούν στην διατραπεζική αγορά χρήματος, πράγμα που αποτελεί τροχοπέδη στις προσπάθειες της FED να ομαλοποιήσει τις συνθήκες στην αγορά.

Εστιάζει επίσης το ενδιαφέρον της στις προθέσεις του Γάλλου προέδρου Μακρόν να μειώσει κατά 10,2 δισεκατομμύρια ευρώ τους φόρους των φυσικών προσώπων και των επιχειρήσεων, προκειμένου να αλλάξει την ατζέντα λόγω των κινητοποιήσεων των κίτρινων γιλέκων. Τέλος, σε ανταπόκρισή της από το Χονγκ Κονγκ, η εφημερίδα αναφέρεται στη συνάντηση που είχε η κυβερνήτης της πόλης με πολίτες, προκειμένου να αποκλιμακώσει την ένταση που επικρατεί με τις διαρκείς μαζικές διαδηλώσεις, ωστόσο, δεν έδειξε ιδιαίτερα πρόθυμη να προχωρήσει σε παραχωρήσεις.

Το Politico δημοσιεύει ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ για το παρασκήνιο της λήψης της απόφασης από την Νάνσι Πελόζι για παραπομπή του προέδρου Τραμπ. Σύμφωνα με το περιοδικό Η Δημοκρατική πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι τηλεφώνησε στον έμπιστο υπαρχηγό της και ηγέτη της πλειοψηφίας των Δημοκρατικών στο ίδιο νομοθετικό σώμα, Στένι Χόγιερ το απόγευμα της Δευτέρας. Στο τηλεφώνημα αυτό, τον ενημέρωσε ότι είχε λάβει μία καθοριστική απόφαση κι ότι θα έδινε την συγκατάθεσή της για την έναρξη της επίσημης έρευνας παραπομπής του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Η Πελόζι βρίσκονταν στη Νέα Υόρκη για ένα δείπνο ιδιωτικού χαρακτήρα με μία ομάδα επιχειρηματιών, πολιτικών και γνωστών δημοσιογράφων (Acela Corridor elite – Fortune 500) για την έναρξη της φετινής Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Ο Χόγερ βρίσκονταν στην Νότια Καρολίνα για την κηδεία της Έμιλι Κλαϊμπερν, συζύγου του ηγετικού μέλους των Δημοκρατικών στην Βουλή των Αντιπροσώπων Τζιμ Κλάιμπερν, νωρίτερα την ίδια ημέρα.

Οι δύο ηγέτες των Δημοκρατικών ήταν κάποτε εσωκομματικοί αντίπαλοι, ενώ τώρα είναι πολιτικοί σύμμαχοι, έχοντας συμπληρώσει 15 χρόνια στην κοινή ηγεσία της κοινοβουλευτικής ομάδας. Ο Χόγερ κι ο Κλάιμπερν είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους για να καταπνίξουν την κλιμακούμενη πίεση εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας κι αναφορικά με την παραπομπή του προέδρου Τραμπ. Με το τηλεφώνημα αυτό, η Πελόζι ενημέρωσε τον Χόγερ ότι θα άλλαζε την θέση της και θα υποστήριζε επίσημα την παραπομπή του προέδρου Τραμπ.

Ο Χόγερ απάντησε ότι είχε μεταβάλλει και την δική του άποψη, μετά τις δημοσιογραφικές αναφορές που είχαν προηγηθεί το Σαββατοκύριακο σχετικά με την προσπάθεια του προέδρου Τραμπ να πιέσει την Ουκρανία με πιθανή παρακράτηση αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς μία χώρα σύμμαχο των ΗΠΑ, επιδιώκοντας προσωπικά πολιτικά του οφέλη.“Τα γεγονότα καθόρισαν την χρονική στιγμή και την απόφαση,” δήλωσε η Πελόζι στο POLITICO στην διάρκεια μιας σύντομης συνέντευξης. “Αυτό είναι που λέω από την αρχή, όταν θα έχουμε τα γεγονότα, θα είμαστε έτοιμοι. Και είμαστε έτοιμοι,” τόνισε η ίδια.

Της απόφασης που έλαβε η ίδια, είχαν προηγηθεί μήνες εσωκομματικής διαμάχης στην κοινοβουλευτική ομάδα των Δημοκρατικών, με την Πελόζι να γίνεται στόχος σφοδρής κριτικής από την βάση ακτιβιστών του κόμματος, η οποία είχε αρχίσει να αμφισβητεί τα άλλοτε άψογα διαπιστευτήρια ακτιβισμού που είχε η ίδια. Ωστόσο, η κίνηση που έκανε με την απόφαση της Πελόζι για την αλλαγή της στάσης της, φαίνεται ότι έχει -μέχρι στιγμής- έναν σοβαρό βαθμό πολιτικού ρίσκο, καθώς η κοινή γνώμη στις ΗΠΑ τάσσεται κατά της παραπομπής του προέδρου Τραμπ, ενώ η διεξαγωγή της έρευνας για την παραπομπή εκτιμάται ότι μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την πλειοψηφία των Δημοκρατικών στην Βουλή των Αντιπροσώπων και στον ορίζοντα των εκλογών για το 2020.

Από την άλλη μεριά, θεωρείται πιθανό ότι η έναρξη της έρευνας για την παραπομπή του Αμερικανού προέδρου μπορεί να λειτουργήσει θετικά ως προς τον βαθμό συσπείρωσης των Ρεπουμπλικάνων, ενισχύοντας τις πιθανότητες επανεκλογής του Τραμπ. Ωστόσο, η Πελόζι γνώριζε ότι σε εσωκομματικό επίπεδο θα κλιμακώνονταν απρόβλεπτα οι αντιδράσεις στην περίπτωση που δεν λάμβανε τις αποφάσεις της, μετά τον θόρυβο που προκάλεσε η δημοσιοποίηση του επίμαχου τηλεφωνήματος. Κατά την πτήση της επιστροφής της στην Ουάσινγκτον, το βράδυ της Δευτέρας η Πελόζι διάβασε ένα σχόλιο της εφημερίδας “The Washington Post” στην ηλεκτρονική της σελίδα και στο οποίο επτά νέοεκλεγμένοι Δημοκρατικοί βουλευτές που εδώ και καιρό ήταν αντίθετοι στην παραπομπή του προέδρου Τραμπ, άλλαζαν στάση, υποστηρίζοντας πλέον την έναρξη της διαδικασίας παραπομπής. Το σχόλιο αυτό, υπογράμμιζε την ταχύτητα με την οποία άλλαζαν πλέον οι εσωκομματικές ισορροπίες εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας των Δημοκρατικών στην Βουλή των Αντιπροσώπων. Η Πελόζι είχε μιλήσει μέσω τηλεδιάσκεψης με την ομάδα των επτά βουλευτών το ίδιο βράδυ και πριν από την δημοσίευση του σχολίου τους, προσφέροντας σχετικές κατευθύνσεις. Αμέσως μετά, άρχισε να κρατάει σημειώσεις, γράφοντας το πρώτο πρόχειρο κείμενο της ομιλίας της, με την οποία και εξέφραζε την υποστήριξή της, στην έναρξη της έρευνας για την παραπομπή του Τραμπ. Η ομιλία αυτή, θα ήταν καθοριστική όχι μόνο για την έναρξη της επίσημης διαδικασίας παραπομπής, αλλά και για την προεκλογική πορεία μέχρι τις εκλογές, αλλά όπως η κατάσταση εξελίσσεται και για το πολιτικό μέλλον της Πελόζι. Ωστόσο, υπήρξε ένα απρόβλεπτο εμπόδιο: “Κράτησα κάποιες σημειώσεις εντός του αεροπλάνου στις 22:00 το βράδυ [της Δευτέρας], αλλά τις άφησα στο αεροπλάνο,” δήλωσε η Πελόζι. Πριν συμπληρωθεί ένα 24ωρο από την πτήση της κι αφού ενημέρωσε κεκλεισμένων των θυρών την κοινοβουλευτική ομάδα των 235 Δημοκρατικών βουλευτών, η Πελόζι προχώρησε στην επίσημη ανακοίνωση της απόφασής της, απευθυνόμενη στο αμερικανικό έθνος. “Πρέπει να καταλογιστούν ευθύνες στον πρόεδρο. Κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου,” διακήρυξε η Πελόζι χαρακτηρίζοντας τις πράξεις του προέδρου Τραμπ ως “μία προδοσία του όρκου που έδωσε για την ανάληψη των προεδρικών καθηκόντων του.”

Και τότε, η ίδια βρέθηκε στην θέση που προσπαθούσε να αποφύγει εδώ και μήνες, δηλώνοντας δημόσια: “Κατόπιν αυτού, σήμερα ανακοινώνω ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων προχωράει στην έναρξη μιας επίσημης έρευνας παραπομπής. Τα λόγια που είπε η Πελόζι εντυπωσίασαν τους Δημοκρατικούς βουλευτές της προοδευτικής πτέρυγας που -για μήνες- έρχονταν αντιμέτωποι με την αντίδρασή της ως προς την παραπομπή του προέδρου Τραμπ.

Στην Βρετανία και το χάος που δημιουργήθηκε λόγω του Brexit, έχει ενδιαφέρον πως τις τελευταίες ημέρες ολοένα και περισσότερα ΜΜΕ επικεντρώνουν την προσοχή τους στο πρόσωπο του Ντόμινικ Κάμινγκς, κορυφαίο σύμβουλο του πρωθυπουργού Μπορίς Τζόνσον. Σήμερα η Daily Telegraph δημοσιεύει δήλωσή του, σύμφωνα με την οποία η σημερινή δίνη στην οποία βρίσκεται η Βρετανία εξαιτίας του Brexit, είναι μια «βόλτα στο πάρκο» συγκριτικά με το δημοψήφισμα του 2016, με τον αμφιλεγόμενο σύμβουλο να δηλώνει ότι δεν αισθάνεται καμία πίεση και πως το διασκεδάζει. O βασικός αρχιτέκτονας της προεκλογικής εκστρατείας «Vote Leave» υπέρ του Brexit στο δημοψήφισμα του 2016, διορίστηκε τον Ιούλιο σύμβουλος του Βρετανού πρωθυπουργού, και έκτοτε η ήδη χαοτική διαδικασία του Brexit έχει περιπλεχθεί περισσότερο.

Σε μια παρουσίαση ενός βιβλίου για ένα επιχειρηματία που στήριξε την εκστρατεία υπέρ του Brexit το 2016, ο Κάμινγκς απέρριψε τον ισχυρισμό ότι η κυβέρνηση θα στηρίξει ένα «ήπιο» Brexit λόγω της πίεσης για τη σύναψη συμφωνίας έως την προθεσμία της 31ης Οκτωβρίου.

«Για να σας καθησυχάσω απολύτως σε αυτό το θέμα, δεν είμαστε καθόλου υπό πίεση. Το δημοψήφισμα ήταν πίεση, το δημοψήφισμα ήταν δύσκολο», είπε ο Κάμινγκς, σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα.

«Αυτό είναι μια βόλτα στο πάρκο, σε σύγκριση με το δημοψήφισμα. Όλη η ομάδα της εκστρατείας του «Vote Leave» το διασκεδάζουμε αυτό, θα κερδίσουμε, θα αποχωρήσουμε από την ΕΕ, μην ανησυχείτε», είπε σε μια σπάνια δημόσια του εμφάνιση.

«Οι βουλευτές είπαν πως θα διεξαγάγουμε ένα δημοψήφισμα και θα σεβαστούμε το αποτέλεσμα. Έκτοτε, ξόδεψαν τρία χρόνια κάνοντας ελιγμούς. Δεν προκαλεί έκπληξη ότι κάποιοι άνθρωποι είναι εξαγριωμένοι με αυτό», τόνισε ο σύμβουλος του Βρετανού πρωθυπουργού, ο οποίος θεωρείται ότι βρίσκεται πίσω από την σκληροπυρηνική και αδιάλλακτη γραμμή που τηρεί ο Τζόνσον για το Brexit. «Για μένα αυτό σημαίνει πως στην ουσία πολλοί βουλευτές έχουν χάσει την επαφή τους με τη χώρα περισσότερο σήμερα, παρά από όσο το καλοκαίρι του 2016». Ο άνθρωπος τον οποίο ο πρώην πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον χαρακτήρισε κάποτε «ψυχοπαθή καριέρας», που παρομοιάζεται με τον Στιβ Μπάνον, τον πρώην σύμβουλο του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, στις δηλώσεις που έκανε στην βιβλιοπαρουσίαση δεν έδωσε καμία ένδειξη για το ποιοι είναι οι σημερινοί του σχεδιασμοί του για το Brexit.

Στην Independent πρώτο θέμα είναι το σκάνδαλο με ένα χρηματοδότη των Συντηρητικών και τη φοροδιαφυγή εκατομμυρίων λιρών σε υποθέσεις εμπορίας πετρελαίου, διαφθορά και δωροδωκίες, καθώς και την έρευνα που διεξάγεται, πράγμα που πλήττει ακόμη περισσότερο τόσο το κόμμα, όσο και τον πρωθυπουργό προσωπικά. Ωστόσο, και αυτή η εφημερίδα αναδεικνύει το θέμα του συμβούλου του Τζόνσον Ντόμινικ Κάμινγκς, με κείμενο που εστιάζει στη γλώσσα που χρησιμοποιεί ο τελευταίος στις αντιπαραθέσεις του με το Εργατικό κόμμα. Σε άλλο της ρεπορτάζ η εφημερίδα δημοσιεύει την ανησυχία του πρώην πρωθυπουργού Τζον Μέιτζορ, ότι η υπόθεση το Brexit μπορεί να πλήξει ανεπανόρθωτα το Συντηρητικό κόμμα, υποδεικνύοντας μάλιστα στον Μπορίς Τζόνσον τη λύση να αποφύγει μία έξοδο χωρίς συμφωνία, αρκεί να αναστείλει το νόμο και να εκδώσει σχετικό διάταγμα.

Στην Ισπανία οι δύο εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας El Publico και El Pais έχουν ως πρώτο θέμα τους τις εκλογές και το αποτέλεσμα των τοπικών Σοσιαλιστών στην Καταλoνία, το οποίο θα κρίνει εν πολλοίς τις ελπίδες του Πέδρο Σάντσεθ για αυτοδυναμία. ντσεθ θα ανοίξει την προεκλογική του εκστρατεία την ερχόμενη Κυριακή από την Καταλονία, συμμετέχοντας στις παραδοσιακές εκδηλώσεις της Ρόσα. Η επιλογή της έναρξης από την αυτόνομη αυτή Περιφέρεια δεν είναι τυχαία για τον Σάντσεθ: από την Καταλονία και το εκλογικό αποτέλεσμα των εκεί Σοσιαλιστών του PSC εξαρτώνται κατά πολύ οι ελπίδες του να συγκεντρώσει την πολυπόθητη πλειοψηφία που θα του επιτρέψει να κυβερνήσει χωρίς να αναζητήσει συμμάχους. Στις περασμένες εκλογές της 28ης Απριλίου οι Καταλανοί Σοσιαλιστές κατόρθωσαν να συγκεντρώσουν ένα σημαντικό ποσοστό, καταλαμβάνοντας 12 έδρες, μολονότι δεν κατόρθωσαν να αναδειχθούν πρώτη δύναμη στην Περιφέρεια. Βέβαια, οι αριθμοί αυτοί πόρρω απέχουν από τους 25 βουλευτές που στο μακρινό 2008 είχε συγκεντρώσει το PSC με επικεφαλής του την Κάρμε Τσακόν, ωστόσο τόσο η οδός Φεράθ, όσο και οι Καταλανοί θεωρούν πως υπάρχει περιθώριο τα ποσοστά της παράταξης να κινηθούν στα ίδια επίπεδα, χωρίς όμως και να αποκλείουν την περίπτωση μίας πτώσης της δύναμής τους. Κι ο λόγος μίας πιθανής εκλογικής «τιμωρίας» των Καταλανών σοσιαλιστών δεν είναι άλλος από την πορεία της δίκης των κρατουμένων ηγετών των αυτονομιστικών κομμάτων PdeCat και ERC, που κατηγορούνται για απείθεια στο ισπανικό πολίτευμα για τη διενέργεια του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία. Σε περίπτωση καταδίκης τους, κάτι που διαφαίνεται πιθανό, το PSC, που από την αρχή είχε τεθεί κατά της ανεξαρτησίας, θα βρεθεί σε δύσκολη θέση και δύσκολα θα ξεφύγει την περιθωριοποίηση από το καταλανικό εκλογικό σώμα. Από την άλλη, δύσκολο θα είναι οι Καταλανοί σοσιαλιστές να συμμετέχουν και στα πιθανά συλλαλητήρια των αυτονομιστών, την ώρα που θα συμμαχούν με το αδελφό κόμμα της Ισπανίας. Εν γένει το Καταλανικό κι οι χειρισμοί του, θα φέρει μεγάλες δυσκολίες στον Σάντσεθ, όχι μόνον στην Καταλονία, αλλά και στις άλλες περιοχές της Ισπανίας. Όπως τόνισε στέλεχος του PSOE, «σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση από τους δικαστές πριν τις εκλογές, η εξέλιξη αυτή θα καθορίσει όλη την προεκλογική εκστρατεία». Επιπλέον, τα στελέχη του PSC δεν φοβούνται μόνον τις δικαστικές εξελίξεις, αλλά και τις κοινωνικές συμπαραδηλώσεις της πορείας του Καταλανικού, που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις οδηγούν στην απώλεια ψήφων του κόμματος από τη λεγόμενη «κόκκινη ζώνη» της Βαρκελώνης, που αρχίζουν να μετατοπίζονται προς το κεντροαριστερό αυτονομιστικό ERC. Σε εκείνο που βασίζονται οι ένθεν κι ένθεν σοσιαλιστές είναι η προσωπικότητα του ηγέτη του PSC Μικέλ Ιθέτα και το κύρος που εμπνέει στην περιοχή, ενώ μεγάλες ελπίδες εναποθέτουν και στο γεγονός ότι η Μεριτσέλ Μπατέτ είχε επιλεγεί ως πρόεδρος της ισπανικής Γερουσίας κι είναι επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο στην Καταλονία. Μολονότι, το αποτέλεσμα του PSC βασίζεται σε πολλές συγκυρίες, οι σοσιαλιστές δεν χάνουν την εμπιστοσύνη τους ότι τελικά θα κατορθώσουν να αποσπάσουν ψήφους από δυσαρεστημένους από άλλες παρατάξεις, ιδίως τους κεντρώους ψηφοφόρους των Ciudadanos, που στρέφονται όλο και πιο δεξιά, αλλά και τους πολλαπλάσιους ‘φυγάδες’ από το Unidas Podemos, το οποίο βλέπει τα ποσοστά του σε ολόκληρη τη χώρα να κατακρημνίζονται. Σε κάθε περίπτωση, η Καταλονία ενδέχεται να αποτελέσει την «Αχίλλειο πτέρνα» του Σάντσεθ και δεν είναι λίγοι στην οδό Φεράθ που επαναλαμβάνουν πως το PSOE θα μπορέσει να κυβερνήσει την Ισπανία μόνον εάν καταφέρει ένα καλό αποτέλεσμα στην αυτόνομη αυτή Περιφέρεια.