Μεγάλη αναστάτωση έχει προκληθεί στα άτομα με διαβήτη με την απόφαση του υπουργείου Υγεάις και της αρμόδιας Επιτροπής να κατατάξει στην κατηγορία των ευπαθών ομάδων μόνο όσους έχουν αρρύθμιστο διαβήτη, με αποτέλεσμα οι εργόδότες τους να τους ζητούν βεβαιώσεις ρύθμισης του διαβήτη, πράγμα αδύνατο όπως σημειώνει η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία.

Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία σε σχέση με το πρόσφατο ΦΕΚ (18/03/2020, Τεύχος 2ο, ΑΦ 928) το οποίο κατηγοριοποιεί τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη σε «ρυθμισμένους» και «αρρύθμιστους» όσον αφορά την επικινδυνότητα της κακής έκβασης εάν νοσήσουν από τον COVID-19, έχει στείλει ήδη δύο επιστολές στο υπουργείο Υγείας, ζητώντας να μην υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός, αφού δεν μπορεί να αποδειχθεί, χωρίς όμως να έχει λάβει απάντηση μέχρι τώρα.
Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία στις επιστολές της στις 19 και στις 27 Μαρτίου προς το υπουργείο Υγείας, τον ΕΟΔΥ και τον καθηγητή κ. Σ. Τσιόδρα τονίζει ότι ο διαβήτης είναι ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου, σύμφωνα και με τους διεθνείς Επιστημονικούς Οργανισμούς.

Επιπρόσθετα, επισημαίνει ότι η έννοια της «ρύθμισης» του διαβήτη είναι εξαιρετικά πολυπαραγοντική και είναι πρακτικά αδύνατον να τεκμηριωθεί με απλούς και αποδεδειγμένα αναποτελεσματικούς τρόπους, οι οποίοι όμως ζητούνται πλέον σωρηδόν στις δημόσιες υπηρεσίες (όπως προσκόμιση μέτρησης σακχάρου και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης). Το πρόσφατο ΦΕΚ έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στα άτομα με διαβήτη σε όλη τη χώρα και ήδη δημιουργεί πολλαπλά προβλήματα στους ανθρώπους αυτούς από την εφαρμογή του.
Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία σημειώνει ότι “πρέπει άμεσα να γίνει τροποποίηση του ΦΕΚ και να θέσει τα πράγματα στην σωστή και επιστημονικά τεκμηριωμένη τους βάση. Ο διαβήτης είναι ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου, σύμφωνα και με τους διεθνείς Επιστημονικούς Οργανισμούς. Η έννοια της «ρύθμισης» του διαβήτη είναι εξαιρετικά πολυπαραγοντική και είναι πρακτικά αδύνατον να τεκμηριωθεί με απλούς και αποδεδειγμένα αναποτελεσματικούς τρόπους, οι οποίοι όμως ζητούνται πλέον σωρηδόν στις δημόσιες υπηρεσίες (όπως προσκόμιση μέτρησης σακχάρου και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης). Το πρόσφατο ΦΕΚ έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στα άτομα με διαβήτη σε όλη τη χώρα και ήδη δημιουργεί πολλαπλά προβλήματα στους ανθρώπους αυτούς από την εφαρμογή του. Πρέπει άμεσα να γίνει τροποποίηση του ΦΕΚ και να θέσει τα πράγματα στην σωστή και επιστημονικά τεκμηριωμένη τους βάση.

Η Εληνική Διαβητολογική Εταιρεία επισημαίνει τα εξής:

1. Τα άτομα με διαβήτη είναι πιο ευάλωτα στις λοιμώξεις και έχουν 2-3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν από τον κορονοϊό, ανεξάρτητα από το αν συνυπάρχουν ή όχι άλλα προβλήματα υγείας. Με άλλα λόγια ο διαβήτης είναι ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για νόσηση. Αυτό είναι σύμφωνο και με την τελευταία ανακοίνωση της «Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη» (International Diabetes Federation – IDF) η οποία κατατάσσει τα άτομα με διαβήτη στις ομάδες υψηλού κινδύνου για νόσηση από τον COVID-19, χωρίς διαχωρισμούς. Αλλά και το Αμερικανικό CDC και το Ευρωπαϊκό ECDC εντάσσουν τα άτομα με διαβήτη στον πληθυσμό που κινδυνεύει να νοσήσει σοβαρά από COVID-19 ανεξαρτήτως επιπέδου γλυκαιμικής ρύθμισης. Ο λόγος είναι ότι ο διαβήτης αποδιοργανώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, και περιορίζει την επάρκειά του για αποτελεσματική άμυνα του οργανισμού. Στις λοιμώξεις, τα άτομα με διαβήτη πάντα απορρυθμίζονται, ανεξάρτητα από το επίπεδο της ρύθμισης που είχαν πριν αρρωστήσουν, και απαιτούνται ειδικοί και προσεκτικοί χειρισμοί στην θεραπευτική τους διαχείριση.

2. Ιδιαίτερα υψηλός είναι ο κίνδυνος στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, για δυο λόγους:
(Α) Ο τύπος αυτός του διαβήτη οφείλεται ακριβώς σε κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
(Β) Τα άτομα αυτά βρίσκονται σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη ισορροπία με συχνές και μη ελεγχόμενες υπογλυκαιμίες και υπεργλυκαιμίες. Στηρίζονται αποκλειστικά στην εξωγενή χορήγηση ινσουλίνης με αποτέλεσμα σε ενδεχόμενη νόσηση, να απορρυθμίζονται εύκολα και να οδηγούνται σε κέτωση, κατάσταση ιδιαίτερα επικίνδυνη για τη ζωή αν εξελιχθεί. Τονίζεται ότι μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να παρατηρηθεί και σε ασθενείς με επαρκή γλυκαιμική ρύθμιση, και επομένως η προφύλαξη τους στον χώρο εργασίας είναι επιτακτική, με όλους τους δυνατούς τρόπους.

3. Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 αφορά συνήθως άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Αν συνυπάρχουν συνοσηρότητες, όπως καρδιαγγειακή/χρόνια νεφρική νόσος και νευροπάθεια (πράγμα όχι σπάνιο) αυξάνει κατά πολύ ο κίνδυνος σοβαρής έκβασης σε ενδεχόμενη λοίμωξη. Ο τύπος αυτός του διαβήτη είναι συχνότερος από τον διαβήτη τύπου 1. Επομένως, οι πληροφορίες ότι οι θάνατοι από τον COVID-19 σε άλλες χώρες ήταν συχνότεροι σε άτομα με διαβήτη, αφορούσαν προφανώς κυρίως τον διαβήτη τύπου 2.

4. Είναι εξαιρετικά δύσκολο και περίπλοκο να τεκμηριωθεί η καλή ή κακή ρύθμιση του διαβήτη. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, η οποία χρησιμοποιείται κατά κανόνα, είναι μέσος όρος γλυκαιμίας τους προηγούμενους 2-3 μήνες και συχνά αδυνατεί να αποκαλύψει την πραγματικότητα (συνεχείς υπεργλυκαιμίες και υπογλυκαιμίες δίνουν φυσιολογικές τιμές γλυκοζυλιωμένης, ενώ η ρύθμιση μπορεί να είναι κάκιστη). Οι μετρήσεις γλυκόζης στο αίμα γίνονται σε κάποιες ώρες της ημέρας και δεν μπορούν να αποτυπώσουν μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα της ρύθμισης αν είναι καλή ή κακή.

5. Η υλοποίηση της Υπουργικής Απόφασης για ένταξη των ατόμων με διαβήτη στις ευπαθείς ομάδες με μοναδικό κριτήριο το επίπεδο της γλυκαιμικής ρύθμισης, είναι πρακτικά αδύνατη και εγκυμονεί κινδύνους. Η «Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία», σε συμφωνία με τους διεθνείς Επιστημονικούς Οργανισμούς (IDF και CDC), προτείνει την ένταξη όλων των ατόμων με διαβήτη στις ευπαθείς ομάδες για λοίμωξη από COVID-19 ανεξαρτήτως επιπέδου γλυκαιμικής ρύθμισης.

Νίνα Κομνηνού